Przedszkole Niepubliczne

Przytulanka

wprowadzenie czytania

Wprowadzenie czytania w pięciolatkach.
Metoda Krakowska prof. Jagoda Cieszyńska

Diagnoza symultaniczno-sekwencyjna opisuje zachowania, których brak w rozwoju dziecka, a nie zachowania zaburzone. Globalne (symultaniczne) ujęcie sfer rozwojowych i sekwencji następujących po sobie etapów rozwoju poszczególnych funkcji psychicznych pozwala dostrzec wzajemne zależności i na tej podstawie budować program nauki czytania, ustalając etapy rozpoczęcia stymulacji dla każdej sfery psychicznej.
Podstawą prowadzonej metody u wszystkich dzieci jest nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną, której towarzyszą specjalnie opracowane ćwiczenia ogólnorozwojowe.

Nauka czytania opiera się na:
• wynikach badań neuropsychologicznych, dotyczących powiązań intermodalnych, budowanych podczas przetwarzania bodźców słuchowych i wzrokowych.
• badaniach neuropsychologicznych potwierdzających, iż sylaba a nie fonem jest najmniejszą jednostką percepcyjną
• założeniu, że percepcja słuchowa ma zasadnicze znaczenie dla budowania systemu językowego dziecka
• wiedzy na temat funkcji symultanicznych (prawopółkulowych) i sekwencyjnych (lewopółkulowych) oraz kształtowania się struktur umożliwiających przesyłanie informacji między półkulami mózgu (spoidło wielkie, istmus)
• powtórzeniu sekwencji rozwoju mowy dziecka (od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze, do wyrazów i zdań)
• naśladowaniu 3 etapów nabywania systemu językowego: POWTARZANIA, ROZUMIENIA, NAZYWANIA (samodzielnego czytania)
• konstruowaniu dla potrzeb terapii podstawowych schematów składniowych i minimalizacji systemów języka
• pobudzaniu „zwierciadlanych neuronów” (mirror neurons, Spiegelneurone)